العلامة المجلسي

295

عين الحيات ( فارسى )

ميان صفا و مروه مىكند ، حق‌تعالى از براى او شش هزار حسنه مىنويسد ، و شش هزار گناه از او محو نمايد ، و شش هزار درجه از براى او بلند مىكند ، و شش هزار حاجت از حاجت‌هاى دنيا و آخرت او را برمىآورد ، گفتم : فداى تو گردم چه بسيار است اين ثواب ؟ فرمود : مىخواهى تو را خبر دهم به چيزى كه ثوابش از اين بيشتر است ؟ گفتم : بلى ، فرمود : قضاى حاجت مؤمن بهتر است از ده حج « 1 » . و در حديث ديگر فرمود : هركه حاجت مؤمنى را برآورد حق‌تعالى او را ندا فرمايد كه : بر من است ثواب تو ، و راضى نمىشوم از براى تو به غير بهشت « 2 » . و به سند معتبر از مفضّل منقول است كه امام صادق عليه السّلام فرمود كه : بشنو آنچه مىگويم و عمل نما به آن ، و خبر ده به آن بلند مرتبگان برادران مؤمنت را ، گفتم : فداى تو گردم كيستند ايشان ؟ فرمود : آنها كه رغبت مىنمايند در قضاى حوائج برادران مؤمن خود ، بعد از اين فرمود : هركه يك حاجت برادر مؤمن خود را روا كند حق‌تعالى در قيامت صد هزار حاجت او را روا كند كه يكى از آنها دخول بهشت باشد ، و يكى ديگر آن باشد كه خويشان و آشنايان و برادران خود را كه ناصبى نباشند داخل بهشت كند « 3 » . و در حديث ديگر منقول است كه به مفضّل فرمود : حق‌تعالى جمعى از خلقش را برگزيده است از براى قضاى حوائج فقيران شيعيان ما كه ثواب ايشان را بهشت كرامت فرمايد ، اگر مىتوانى خود را از آن جماعت كن « 4 » . و به روايت ديگر فرمود : قضاى حاجت مؤمن بهتر است نزد من از بيست حج

--> ( 1 ) بحار الانوار 74 / 284 - 285 ح 4 . ( 2 ) بحار الانوار 74 / 285 ح 8 . ( 3 ) اصول كافى 2 / 192 - 193 ح 1 . ( 4 ) اصول كافى 2 / 193 ح 2 .